Odzysk energii

Odzysk energii w instalacjach wentylacji mechanicznej jest dziś powszechnie stosowany. Dostępnych jest szereg typów urządzeń do odzysku energii (ciepła i chłodu), jak np. wymienniki obrotowe (rotory), wymienniki krzyżowe, powszechnie zwane rekuperatorami, czy wymienniki glikolowe. Cechują je różne sprawności odzysku. Zastosowanie konkretnego typu jest zależne od wymagań higienicznych stawianych powietrzu, możliwości technicznych i dostępnego budżetu. Najstarszą metodą odzyskiwania ciepła z powietrza usuwanego z budynku jest tzw. recyrkulacja, tj. zawracanie części powietrza zużytego do instalacji nawiewnej, jednak są ograniczenia prawne w stosowaniu tej techniki.

Niezbyt często natomiast stosuje się odzysk ciepła odebranego z pomieszczeń przez instalację klimatyzacji, np. belki chłodzące czy klimakonwektory wentylatorowe. Zwykle ciepło to jest rozpraszane w powietrzu zewnętrznym poprzez agregaty wody lodowej. Może ono być jednak wykorzystane do wstępnego podgrzewu powietrza wentylacyjnego, zmniejszając zużycie energii cieplnej doprowadzonej z kotłowni lub węzła ciepłowniczego.

Procesy technologiczne występujące w zakładach przemysłowych mogą być darmowym źródłem ciepła dla instalacji wentylacji, ogrzewania pomieszczeń, podgrzewu ciepłej wody użytkowej, a nawet chłodzenia. Ciepło odpadowe zamiast podlegać rozproszeniu można doprowadzić do instalacji budynkowych i w ten sposób znacząco zredukować ilość energii ze źródeł zewnętrznych. Ograniczeniem jest cykl pracy instalacji technologicznej i konieczność zapewnienia rezerwy zasilania w przypadku unieruchomienia technologii.