Redukcja zapotrzebowania

Zapotrzebowanie na energię jest cechą budynku wynikającą z jego lokalizacji, kształtu, wielkości, funkcji, czy czasu użytkowania. Nie należy mylić zapotrzebowania na energię ze zużyciem energii, gdyż na to drugie mają wpływ systemy instalacyjne (ich sprawność), które mają zapewnić pokrycie zapotrzebowania.

Na tym etapie współpraca pomiędzy architektem, a inżynierami odpowiadającymi za projekt instalacji ogrzewania, wentylacji, klimatyzacji oraz oświetlenia jest kluczowa do takiego ukształtowania bryły budynku, aby zapewniała ona możliwie jak najniższe zapotrzebowanie na energię.
Przykładowo, wskazane jest zdefiniowanie współczynników przenikania ciepła U na poziomie najbardziej odpowiednim dla funkcji budynku. Na przykład przegrody zewnętrzne (ściany zewnętrzne, dach, podłoga na gruncie) budynku przemysłowego, użytkowanego przez 24 godziny na dobę i 7 dni w tygodniu, w którym występują stale duże wewnętrzne zyski ciepła, powinny mieć możliwie duże U, pozwalające w jak najmniejszym stopniu angażować instalację klimatyzacyjną w odprowadzenie zysków ciepła. Jest to wniosek będący w sprzeczności z tendencją widoczną w przepisach techniczno-budowlanych, zmierzających do zmniejszania U bez względu na funkcję budynku. Nie mniej widać, że nie zawsze ograniczanie U przynosi zamierzony efekt.

Innym bardzo ważnym zagadnieniem jest określenie parametrów szkła okien, czy ścian kurtynowych. Tu znowu istotna jest funkcja budynku i obecność, bądź brak, dużych wewnętrznych zysków ciepła. W budynkach biurowych ważna jest również przepuszczalność światła dziennego. W budynku mieszkalnym zależeć nam będzie na jak największych zyskach ciepła pochodzących od słońca w sezonie grzewczym. W biurowcach będziemy musieli zbadać, przy jakich parametrach szkła sumaryczna ilość energii na cele chłodnicze i oświetlenie sztuczne będzie najniższa. Nie ma jednego rozwiązania pasującego do wszystkich budynków i nieraz okazuje się, że szkło o większej przepuszczalności energii promieniowania słonecznego g zapewni niższe zużycie energii niż tzw. energooszczędne szkło o niskim g. Niski współczynnik g oznacza najczęściej niską przepuszczalność światła dziennego (Lt), co oznacza konieczność doświetlania pomieszczeń światłem sztucznym, nawet w ciągu dnia.

Architekturą słoneczną nazwano wszelkie stałe elementy zacieniające, stanowiące integralną część budynku. Wpływają one na wielkość słonecznych zysków ciepła oraz dopływ światła dziennego. Analogicznie do analiz związanych z g, wskazanie optymalnego dla danego budynku wariantu nie jest oczywiste. Rozwiązanie optymalne dla jednego budynku nie musi okazać się takim dla innego.