Na poziomie krajowym EUDR ma być zastosowany poprzez ustawę oznaczoną numerem UC101 w wykazie prac legislacyjnych. Projekt dotyczy zmiany ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska oraz innych ustaw i ma określić, jak Polska będzie egzekwować rozporządzenie EUDR. Ustawa UC101 wyznacza krajowe organy właściwe (m.in. Inspekcję Ochrony Środowiska w odniesieniu do drewna i produktów drewnianych), opisuje procedurę składania oświadczeń DDS, tryb kontroli, zasady przekazywania dokumentacji oraz katalog sankcji i działań naprawczych, w tym możliwość zawieszenia obrotu towarami.

Z analiz rządowych i instytucjonalnych wynika, że po wejściu w życie UC101 firmy będą musiały mieć wdrożony system należytej staranności – obejmujący śledzenie pochodzenia towarów do działki produkcyjnej (geolokalizacja), ocenę ryzyka wylesiania, weryfikację zgodności z przepisami kraju pochodzenia oraz archiwizację danych przez co najmniej 5 lat. Choć sama ustawa wejdzie w życie po 14 dniach od ogłoszenia, docelowe terminy pełnego stosowania obowiązków są powiązane z kalendarzem EUDR, czyli końcem 2026 r. dla większych podmiotów i połową 2027 r. dla mikro i małych przedsiębiorstw.

Dla sektora budownictwa i nieruchomości oznacza to, że na etapie realizacji inwestycji trzeba będzie mieć pewność co do pochodzenia drewna i produktów drewnopochodnych, a odpowiednie numery referencyjne oświadczeń DDS powinny pojawiać się w dokumentacji. W praktyce może to wpłynąć na dostępność surowców, czas realizacji projektów, koszty oraz sposoby prowadzenia analiz ESG dla nieruchomości lub powierzchni najmu, gdzie zgodność materiałów drewnianych z EUDR i UC101 może okazać się kolejnym elementem oceny ryzyka regulacyjnego, czy reputacyjnego.

Opracowanie: Andrzej Gutowski, Ekspert ds. rzecznictwa i legislacji w PLGBC